بندهء خود نميكند ( كه به ديگرى توجه ميكنند ) . پس كسى كه كفايت امور را از غير خدا طلب كند و ترك توكل بر خدا نمايد هر آينه تكذيب اين آيه را نموده ( و هر كه تكذيب يك آيه از قرآن كند كافر است ) كه ميفرمايد : وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ « 1 » هر كه بر خدا توكل كند البته خداوند او را عزت دهد يعنى خداوند عزيزى است كه ذليل نميكند كسى را كه به او پناه برد ، و حكيمى است كه كوتاهى نميكند در تدبير امور كسى كه به او ملتجى شود ، و ( چگونه بعضى توكل بر بعضى ديگر ميكنند ! چنان كه ) ميفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُكُمْ « 2 » آن كسانى كه توجه به غير خدا دارند ( آيا ) نميدانند كه آنها هم مانند ايشان بندگان خدا هستند ؟ كه عاجزند از اينكه حوائج ايشان را بر آورند ، بلكه خود آنها هم محتاج به خدا هستند ، پس خدا سزاوارتر است كه مردم او را بخوانند و بر او توكل كنند . و فرمود : حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله اگر شما توكل كنيد بر خدا به نحوى كه حق توكل اوست هر آينه روزى شما خواهد رسيد چنان كه روزى مرغان ميرسد كه صبح از آشيانه‌هاى خود بيرون مىآيند با شكمهاى خالى و گرسنه و شب به آشيانه خود باز ميگردند در حالى كه شكمهاى ايشان سير و مملوّ است از دانه و غذا . و فرمود : هر كه به خدا توكل كند و امور خود را به او واگذارد خدا او را از هر امرى كفايت فرمايد ، و روزى او را از جايى برساند كه به گمان او نرسد ، و هر كه التفات به دنيا كند خدا او را به دنيا وامىگذارد

--> ( 1 ) . 49 - الانفال ( 2 ) . 194 - الاعراف